بحارالانوار 53: 181.

حدیث43

امام مهدی علیه السلام :
وَ إنـّی لَأمـانٌ لِأهـْلِ الْأرْضِ
کَما أنَّ النُّجُومَ أمانُ لِأهْلِ السَّماءِ.
امام زمان علیه السلام فرمود:
مـن مـایـه امنـیت زمیـنیان هسـتم،
همانطور که ستارگان موجب امنیت آسمانیانند.
بحارالانوار 53: 181.

حدیث :

.

..

...

حدیث :
99 وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ کَثِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ الْغِنَى وَ الْعِزَّ یَجُولَانِ فَإِذَا ظَفِرَا بِمَوْضِعِ التَّوَکُّلِ أَوْطَنَا
ترجمه :
99 - امام صادق علیه السلام فرمود: ثروتمندى و عزت سیر و گردش ‍ مى کنند پس هر گاه به موضع توکل دست یافتند در همانجا اقامت مى گزینند.

 « از آثار دید و بازدید »
رسول خدا صلى الله علیه و آله :
صِلَةُ القَرابَةِ مَحَبَّةٌ فی الأَهلِ و مَثراةٌ فی المالِ؛
دیدار خویشاوندان، باعث دوستی در خاندان و افزایش دارایی می‌شود.
عوالی اللآلی: ج ۱ ص ۲۵۵ ح ۱۹؛ دانشنامه قرآن و حدیث ج 12 ص 212
 .

...

....

.................

.............................

.....................................................

♂☺☻▼♦☻♥♦♣♠•◘○

♂☺☻▼♦☻♥♦♣♠•◘○

.. الرّضا علیه السلام

 لیـس شـَىء مِـن اْلاعْمـالِ عنـد الله

عزّوجلّ بعدَالفـرائض أفضل مِن إدْخـالِ السُّرور علَى المؤمن

 امام رضا علیه السلام فرمود

 بعد از انجام و اجبات،     کارى بهتر از ایجاد خـوشحالى براى مومن، نزد خداوند بزرگ نیست

 بحارالانوار, ج ۷۸,ص ۳۴۷

♂☺☻▼♦☻♥♦♣♠•◘○

بخشش

 « از آداب برادری »
امیرالمؤمنین علی سلام الله علیه :
اِحمِل نَفسَکَ مِن أخیکَ...عِندَ صُدودِهِ عَلَى اللَّطَفِ وَالمُقارَبَةِ وعِندَ جُمودِهِ عَلَى البَذلِ؛
چون برادرت از تو روى گردانَد، خود را به او نزدیک کن و چون بُخل ورزد، به او بخشش کن.

نهج البلاغه، نامه ۳۱؛ دوستی در قرآن و حدیث، ص 64

.

..

..

نماز

حدیث11

امام مهدی علیه السلام :
ما اُرغِمَ أنفُ الشَّیطانِ بِشَی ءٍ مِثلِ الصَّلاةِ ؛
امام مهدی علیه السلام :هیچ چیز مانند نماز ، بینی شیطان را به خاک نمی مالد .

. همان ، ص 182 .

.....................

........

...

..

.

خوبی پس از بدی

حدیث :
880 وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَکِّلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ الْبَاقِرِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ مَا أَحْسَنَ الْحَسَنَاتِ بَعْدَ السَّیِّئَاتِ وَ مَا أَقْبَحَ السَّیِّئَاتِ بَعْدَ الْحَسَنَاتِ
ترجمه :
880 - محمد بن مسلم گوید: از امام باقر علیه السلام شنیدم که فرمود: چه نیکوست نیکى ها بعد از بدیها و چه .ت است بدیها پس از نیکى ها.

.

..

...

اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم

اللهم  صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم

.

جبران بدی ها

.

رواشدن حاجات

.

شادی دلها

.

« توانگری نیکو »

.

...

.   .

......

 ....          ....

« توانگری نیکو »
امام صادق سلام الله علیه :
غِنىً یَحجُزُکَ عَنِ الظُّلمِ خَیرٌ مِن فَقرٍ یَحمِلُکَ عَلَى الإِثمِ؛
توانگرى اى که از ظلم بازت دارد، بهتر از فقرى است که به گناهکارى وادارت کند.
کافی: ج ۵ ص ۷۲؛ منتخب میزان الحکمه، ص 988
 

از امام صادق ...بن عمّار گوید:

بن عمّار گوید: از امام صادق (ع) خواستم که به من دعائی برای روزی بیاموزد و به من دعائی آموخت که چیزی را ندیدم برای روزی از آن جالبتر باشد، فرمود: بگو:
اللهم ارزقنی من
أصول الکافی / ترجمه کمره‌ای، ج‌6، ص: 249
فضلک الواسع الطیب، رزقاً واسعاً حلالًا طیباً بلاغاً للدنیا و الآخرة صبّاً صبّاً هنیئاً مریئاً من غیر کدّ و لا منّ احد خلقک الّا سعة من فضلک الواسع فانک قلت (31 سوره نساء): «و اسألوا اللَّه من فضله» فمن فضلک اسأل و من عطیّتک اسأل و من یدک الملاء اسأل
(بار خدایا به من روزی بده از فضلِ واسع و حلال و پاکِ خود، روزیِ واسع و حلال و پاک، رسا بکار دنیا و آخرت فرو ریز، فرو ریز، گوارا و خوش‌گوار و بی‌رنج و منّت از احدی جز از فضل وسیع خودت، زیرا تو گفتی: «از خدا خواهش کنید از فضلِ او» من از فضلت خواستارم و از عطایت خواستارم و از آنچه پر دست داری خواستارم).

356 حدیث از حضرت امام رضا علیه السلام

قسمتی از زیارت نامه ابا الفضل

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد * 

وَلا تَدَعْ لی فی هذا الْمَکانِ الْمُکَرَّمِ وَالْمَشْهَدِ الْمُعَظَّمِ ذَنْباً اِلاّ غَفَرْتَهُ * 

وَلا هَمّاً اِلاّ فَرَّجْتَهُ * وَلا مَرَضاً اِلاّ شَفَیْتَهُ *

وَلا عَیْباً اِلاّ سَتَرْتَهُ * وَلا رِزْقاً اِلاّ بَسَطْتَهُ * 

وَلا خَوْفاً اِلاّ اَمِنْتَهُ *وَلا شَمْلاً اِلاّ جَمَعْتَهُ *

 وَلا غائِباً اِلاّ حَفِظْتَهُ * وَلا دَیْناً اِلاّ اَدَّیْتَهُ *

 وَلا حاجَهً مِنْ حَوائِجِ الدُّنْیا وَالآخِرَهِ لَکَ فیها رِضاً وَلِیَ فیها صَلاحٌ اِلاّ قَضَیْتَها *

یا اَرْحَمُ الرّاحِمینَ.

.

.

.

.

محبت به فرزندان

محبت به فرزندان
امام صادق(علیه السلام) می فرماید:
اِنَّ اللهَ عَزّوَجَلّ یَرحَمُ الرَّجلَ لِشِدَّة حُبِّهِ لِوَلَدِهِ
خداوند مرد را به خاطر شدت محبت و دوستی فرزندش مورد رحمت خویش قرار می دهد.(وسائل الشیعه- جلد 15)

کرامات رضویه ج 2 ص 78 و 77

کار، کار عیسی بن مریم علیهما السلام است
عالم ربانی شیخ محمد علی واعظ خراسانی (متوفای 1383 ق) و او از مرحوم عالم بارع صاحب نفس قدسیه شیخ محمد حسین قمشه‌ای که فرموده بود:
من در اوائل جوانی که در مشهد مقدس رضوی مشغول تحصیل بودم بسیار مفلوک و در کمال فلاکت و پریشانی به سر می‌بردم و به واسطه‌ی ناداری به روزه‌ی استیجاری امرار معاش می‌کردم. وقتی سه روی پی در پی روزه گرفتم و به جزئی چیزی سحری و افطاری خود را گذرانیدم ولی روز سوم در حرم مطهر حضرت رضا علیه‌السلام از حال رفتم. سید بزرگواری را به بالین خود دیدم که فرمود: برخیز و برو کار کن روزه بر تو حرام است. من برخاستم و به منزل خود رفتم و تعجب نمودم که آن سید بزرگوار که بود که از حال و روزه‌ی من خبر داشت؟! پس من در اطاق خود کاسه‌ای مسی داشتم و بردم فروختم و امر افطار خود را گذراندم و بعد از آن عقب کاری رفتم.
چندی که گذشت بر شانه و با زوری من دردی عارض شد که آرام و آسایش مرا سلب نمود. لذا به چند نفر طبیب رجوع کردم و علاج نشد. آنگاه یکنفر از اطباء گفت: این مرض تو «شقاقلوس» است و چاره و علاجش به جز بریدن کتف تو نمی‌باشد. من چون تحمل بر درد و الم نداشتم ناچار برای عمل جراحی راضی و حاضر شدم ولی طبیب گفت: برو چند نفر از علمای مشهور را ملاقات کن و قضیه خود را بگو و نوشته‌ای از ایشان برای من بیاور که فردا برای من مسئولیتی نباشد.
پس من از مطب او بیرون آمده و با نهایت پریشانی و حیرانی به حرم مطهر حضرت رضا علیه‌السلام مشرف شده و خود را به ضریح آن حضرت چسبانیده و شروع کردم به گریه کردن و درد دل گفتن و هر کس که می‌خواست نزدیک من بیاید فریاد
[صفحه 126]
می‌زدم که: خود را به من نزن و ملتفت باش. زیرا انگشتی (که به دستم می‌خورد گویا مرا می‌کشت) در همین حال بودم که ناگاه سید جلیلی را دیدم که گویا همان سید بزرگوار سابق بود که به من فرمود: روزه بر تو حرام است. داد زدم: آقا ملتفت باشید که خود را به من نزنید چرا که دستم درد می‌کند.
ولی آن آقا نزدیک آمد و دست مبارک خود را بر شانه‌ی من گذاشت و فرمود: درد نمی‌کند.
هر چه خواستم امتناع کنم نشد. همین قسم دست شریف خود را پائین می‌کشید و بازوی مرا فشار می‌داد و می‌فرمود: دردی ندارد. تا به همه‌ی دست من دست کشید مگر سر ناخن ابهام یا سبابه و گویا آنرا برای علامت باقی گذارد و چون چنین کرد فورا به برکت دست مبارکش تمام آلام و اسقام رفع گردید و چون از مرض و درد شفاء یافتم، نزد طبیب رفته و دستم را به او نشان دادم که گفت: این کار کار عیسی بن مریم است! و از طاقت بشر بیرون می‌باشد.
جناب شیخ خراسانی که این قضیه را نقل می‌کرد فرمود: بر سر ناخن شیخ قمشه‌ای شکافی پیدا بود که از آن زمان تا این زمان که تقریبا پنجاه سال می‌شود محو نشده بود.
کرامات رضویه ج 2 ص 78 و 77
ایکه بر خاک حریم تو ملائک زده بوس
رشک فردوس برین گشته ز تو خطه‌ی طوس
هر که آید به گدائی به در خانه‌ی تو
حاش لله که ز درگاه تو گردد مأیوس
علی اکبر مروج الاسلام
[صفحه 127]

الرّضا علیه السلام ایجاد خـوشحالى

.. الرّضا علیه السلام

 لیـس شـَىء مِـن اْلاعْمـالِ عنـد الله

عزّوجلّ بعدَالفـرائض أفضل مِن إدْخـالِ السُّرور علَى المؤمن

 امام رضا علیه السلام فرمود

 بعد از انجام و اجبات،

کارى بهتر از ایجاد خـوشحالى براى مومن، نزد خداوند بزرگ نیست

 بحارالانوار, ج ۷۸,ص ۳۴۷